Það þarf greinilega að fara í gang með eitthvað “ekki berja fólk” átak…

Það vill svo til að ég er ósammála þér í nánast öllu, nema að þú hljómir eins og húsmóðir í Vesturbænum.

Hópur 15-16 ára stelpna batnar ekki við það að fara í fangelsi eða vera rekin úr skóla. Ég skil iðratilfinninguna um að refsa þurfi — að jafna þurfi um metin — en þá tilfinningu þarf að dempa mjög með heilbrigðri skynsemi. Markmiðið hlýtur að vera að betra stelpurnar og minnka líkur á að þær geri svonalagað aftur, og ef þær fara í fangelsi verða þær komnar út eftir 5 ár skemmdar og geta aldrei fengið almennilega vinnu. Hvar ætli það endi?

Kolbrún Halldórs, besta vinkona þín, talaði um þennan boxgaur nýlega og sagði að það væri augljóst að afleiðingar þess að leyfa box hafi komið fram. Vandamálið við þessa röksemdafærslu er að fólk er ekki dregið af handahófi í box, heldur velur fólk að fara í box. Þeir sem hafa slagsmálakenndir eru því, að jafnaði, líklegri til að fara í box en aðrir. Og það er raunar betra, því kannski fá margir þeirra útrás fyrir þær kenndir inni í hringnum.

Fráhrindiafl harðra dóma er stórlega ofmetið. Það á kannski við í hvítflibbaglæpum (eða glæpum sem við fremjum daglidags eins og að vinna einhver smáverk svart), en ekki í svona heiftarglæpum. Þeir sem fremja svona glæpi eru hættir að hugsa rökrétt (ella myndu þeir ekki þetta) og er því drullusama um afleiðingarnar.

(Ég gúgglaði deterrence effects violence og fékk þessa grein (http://www.cdc.gov/mmwr/preview/mmwrhtml/rr5609a1.htm) sem mér sýnist segja að glæpir aukist þegar lög eru hert. Ætli það þurfi ekki smá tíma til að pæla í gegnum netið og finna eitthvað léttlesið og áreiðanlegt.)

Reiði er skiljanleg tilfinning, en þegar hún breytist í hefndarþorsta er málið orðið allt annað og kannski betra að hita sér te, horfa á myndbönd á jútjúb af köttum að spila á píanó og rifja upp að allir gera nú allt mistök, spurningin er bara hvernig við gerum það besta úr hlutunum.